Kochani, naprawdę polecam! Książka jest wprost rewelacyjna, zwłaszcza powieść (bowiem to w zasadzie dwie książki wydane w Polsce w jednym woluminie, czyli powieść + zbiór opowiadań). Fabuła niezwykle wciągająca, masa zwrotów akcji, wszystko w cyberpunkowym sosie, ale zupełnie innego rodzaju (nie powiem, że to steampunk, ale to troszkę - z uwagi na brak naturalnych źródeł energii - te klimaty), są wspomniane korporacje, są świetnie rozpisane postaci i - to nie tylko moje zdanie - ale “Nakręcana dziewczyna” (choćby przez wątek tytułowej bohaterki), to wielki ukłon również względem “Blade Runnera”.

Doskonała lektura uzupełniająca po ukończeniu “Deus Ex”. Ja nie mogłem się oderwać!

Jakoś mi kapci nie urwało, ale i tak kupię, bo cała historia z poprzednich dodatków jest niezła, ciekaw jestem jak to się skończy.

marketing w swiecie gier wideo jest coraz bardziej odpychajacy.

No, no, Max wyglądający jak Kane, ninja z lewej, ciekawe co to będzie

W tamtym artykule autor zauważył także, że autorzy nic nie robili, żeby polepszyć formułę Deus Ex; że to jest po prostu w zasadzie ta sama dobra gra jak jedynka, ale nie lepsza (oczywiście z wyjątkiem tych rozwiązań, typu chowanie się za osłonami itp.). Wygląda to po prostu tak, jakby twórcy gry bali się coś świeżego dodać do produkcji, jakby o jakości pierwowzoru stanowiły jakieś drobne detale, więc nadal np. nie widać rąk bohatera na dotykanych klamkach, podnoszonych przedmiotach itd. W zasadzie nie jest to jakaś “nowa jakość”.

A z nieco lżejszych rzeczy - też w obrębie gatunku - polecam “Labirynt odbić” Siergieja Łukjanienko, który jest o tyle fajny, że trąci myszką (po prostu autor trochę się rozminął z tym, co przyniosła przyszłość - np. bohaterowie wchodzą w cyberprzestrzeń z komputera Pentium, z kartą graficzną 2MB i 16MB RAM’u, a najpopularniejszymi grami są realistyczne wersje Dooma i Command & Conquer ). Cóż, pisarze czasem zaskakują nas swoim wizjonerstwem, a czasami trafiają kulą w płot. Tak czy owak, czyta się to lekko, łatwo i przyjemnie.

Tak więc nie samym Dickiem cyberpunk żyje

Swoją droga Blade Runner i klimat cyberpunku to bardzo śmiała idea ale niestety nie do końca prawdziwa:) BR tylko delikatnie zahacza o ten świat.

Gierka, kiedy się już na dobre wkręciłem, nie tylko nie pozwalała się od niej oderwać, ale przez tego cholernego “Deus Ex: HR” ucierpiał Dan Simmons - nawet, kiedy odszedłem od kompa i zacząłem czytać “Endymiona”, to ciągle myślami byłem przy Jensenie.

Idealny przykład gry, w której wszystko ze sobą fajnie współgra, chociaż każdy z element z osobna nazbyt nowatorski nie jest, to proporcje poszczególnych z nich dobrane zostały po mistrzowsku.

Ciekawostką jest Blade Runner 2: The Edge of Human, książka, która jest sequelem filmu. Swego czasu czytałem, ale nie pamiętam, aby wywarła na mnie jakieś wrażenie. Teraz też szybko wygooglowałem, że ten sam autor K.W. Jeter napisał trzecia i czwartą część. Powieści utrzymują podobny klimat co film i przynajmniej 2. (”Dzień rozliczenia”) i 3 (”Noc replikantów”) zostały wydane w Polsce. Warto zaznaczyć, że autor cieszy się przychylnością zarządzających spuścizną intelektualną Philipa K. Dicka

Faktycznie, drugi boss jest chyba najtrudniejszy ale mozna go pokonac w dosyc prosty sposob - w tych szafeczkach po bokach sa miny albo wzorce min. Zbierasz to wszystko, idziesz na srodek (tam prad nie bedzie razil bo nie rozwalisz generatorow), rzucasz minę emp. Jak łysawa koleżanka na nia wejdzie to juz prosta sprawa - spamujesz miny wybuchowe, granaty, dobijasz z karabinu. Wszystkich bossow w ten sposob musialem przechodzic.

Wyglada to tak, (tu przyklad) bierzesz laptopa na wakacje, gdzie nie masz netu. jeszcze w domu, bedac podlaczonym do sieci aktywujesz tryb offline. Przelogowujesz sie bedac caly czas online, ale nastepnym razem, kiedy odpalisz Steama w srodku dziczy, zrobisz to w trybie offline, bez potrzeby laczenia sie z Internetem.

@Vin w komentarzu do poprzedniego odcinka - Steam ma trochę dobrych rozwiązań, ale dla niektórych skreśla granie na PC - nie da się tworzyć profili, więc jak ktoś ma np. braci, musi kupić kilka egzemplarzy danej gry, męczyć się ze wspólnymi savy’ami, osiągnięciami, statystykami, “unlockami” w grze sieciowej itp. albo kupić grę na PS3 i po prostu stworzyć kolejny profil w konsoli (w X360 też się tak da, ale nie wiem czy abonament Xbox Live obejmuje kilka profili, więc trzeba by kupować kilka “zdrapek”, a na PS3 granie w multiplayer jest za darmo, więc nie ma problemu). Ja na szczęście mam tylko dwóch młodszych braci, którzy jeszcze nie grają przez Steam, ale jak podrosną, to może być taki problem.

@Loki Lyesmyth - “walki z bossami które niby miały być ukłonem w strone MGS. MGS od dwójki pozwalał albo głuszyć, albo zabić bossa. Tutaj na berretcie się pięknie zaciąłem nie mając żadnej broni na ostrą amunicję.” - no to w drugiej części Human Revolution też będzie się dało tak zrobić.

dlc w tej formie musi powstawac z jednego prostego powodu: optymalizacja produkcji.

czasy rynku późnych lat 90, gdzie utylizowalo się scinki i tworzylo rozszerzenia dawno już minęły. teraz nie ma miejsca na scinki, ponieważ produkcja rozwinęła się 100x. to znaczy, drobny down time (pauza w produkcji), zmiana konceptu, mechaniki itp przekłada się na setki roboczogodzin.

warto posłuchać w tej materii ostatni Keynote carmacka z id, jak przyznaje, ze większa skala to jednak zupełnie inny sposób zarządzania projektem.

a w większej skali produkcja wymusza myślenie modelowe, innymi słowy gry stają się produktami, kt maja przynosić zyski jak największe, przez najdłuższy możliwy okres, najmniejszym kosztem.

tak, ja wiem, ze nasze przyzwyczajenia były inne, ale, realnie, nie da się inaczej. chociażby dlatego, ze ludzie kupują zbroje dla konia. mówią: jesteśmy nalogowcami i weźmiemy cokolwiek - róbcie z nami co chcecie.

a w temcia odczuć,
powstaje włąsnie dlc o dumnej i dającej zludzeń nazwi missing con… LINK
i mnie krew zalewa, że twórcy ZNOWU wycieli częśc gry, i pragną wyżulić ze mnie hajs, by sprzedać ten produkt

(sory za powtórkę, ale w skutek mojego błędu, ten komentarz orginalnie powstał pod starszym podcastem)

http://deusex.wikia.com/wiki/Pacifist

Plus wad jest kilka wiecej - ale gra i tak świetna

Z innej beczki, odpaliłem na chwilkę demko Hard Reset i już raczej wiem, że to nie dla mnie. Otoczka niby cyberpunkowa, ale rozgrywka to taki Serious Sam z wesołymi robocikami, jakoś mnie to nie bierze.

Przykład: w Detroit uwzięła się na mnie policja i zaczęli do mnie pruć z czego popadnie. A ludzie? Nikt nie ucieka nikt nie reaguje. Mało tego, schowałem się za kontenerem na śmieci, trzech gliniarzy strzela do mnie z maszynówek, a o śmietnik stoi nonszalancko oparty obywatel, ćmi sobie dulca, jakby nigdy nic (już pominę fakt, ze kule się go nie imają).

Ten element jest w DE: HR nadzwyczaj słaby i mocno anachroniczny.

Co do anime goraco polecam ze swojej strony ergo proxy.

I bardzo jestem zaskoczony, ze ludzie jeszcze wchodza na gula i czytaja ich marne artykuly/recenzje. Poczynajac od idioty soulcatchera, ktorego nikomu nie trzeba przedstawiac, a konczac na wykorzystywaniu przez ten serwisik ulomnosci polskiego dziecka, ktore nie zna angielskiego.

po 3 godzinach gry już znałem wszystkie takedowny na ogłuszenie. po 6 już nienawidziłem większej częsci z nich, to sobie pomyślałem 20 expa trudno, popatrze sobie na zabijanie. I zabiłem. I wrogowie z trzech pięter z góry zbiegają…

walki z bossami które niby miały być ukłonem w strone MGS. MGS od dwójki pozwalał albo głuszyć, albo zabić bossa. Tutaj na berretcie się pięknie zaciąłem nie mając żadnej broni na ostrą amunicję.

i rzecz której poporstu NIE NA WIDZIŁEM przez całą grę. Bateryjkę. na cholere mi więcej slotów jak one się nie ładują?
miałem kilkanaście razy sytuacje, że siedze sobie za wrogiem, i patrze w górny ekran, i czekam, czekam czeeeeekam, aż mi się naładuje bateryjka…

a wy wyłapaliście jakieś wady ;)? bo na podcaście zabrakło na nie chyba czasu

http://www.youtube.com/watch?v=ZL1EyVJJOec