Ja kupiłem za 4.81 $, więc mam też te bonusy.

HR?no coz, to jest po prostu przereklamowany filmik pseudo interaktywny z najgorsza fabula ever.

Skala swiata w Wiedzminie (i wielu innych grach - np. Bloodlines, Mass Effect czy AP) jest tragiczna. Oczywiscie jesli mowimy o skali stricte geograficznej. Gdzie okazuje sie, ze wielka stacja kosmiczna to 3 labirynty i 4 pomieszczenia. I tu nie da sie tego w zaden sposob ukryc - jednakze pozostaje pytanie czy to przeszkadza? NIE ani w ME ani w Wiedzminie.
Jesli mam dobra fabule to gra sie moze toczyc w kilku pomieszczeniach na krzyz i bedzie genialnie.
Skyrim ma ogromny otwarty swiat - i jesli chodzi o ’skale’ to nie da sie ukryc ze przebija Wiedzmina (czy inne wspomniane gry) - ale nie zmienia to faktu ze gra jest ciagle nudna. Bo wszystkie gry z rodziny TES sa po prostu nudne….

Questow nie ma co porownywac bo wszystkie gry sa takie same.
kilka na krzyz zajebistywch guestow - a reszta to zawsze jest to samo.
Idz do X zabij Y wroc do Z koniec.

Ale nie podpasowanie bo gra ma słaba fabułę, nie usprawiedliwia pierdół głównie 3, słaba skala świata gdzie wg mnie w wiedźmine jest ona o kilka nieb lepsza niż w skyriem, nie liniowośc która w wiedźminie ponownie jest o kilka nieb lepsza, czy powtarzalnośc questów która, że tak znowu napiszę, praktycznie nie istnieje, a w kontekście porównania do tesów to jest porpostu… nie, dalej nie znalazłem odpowiedniego słowa by to opisać, powiedzmy że złe.

Ja nie bronie nikomu nielubienia wiedźmina dwójki, ale do cholery nie zmyślajmy argumentów w tym nielubieniu, bo o tym że fabuła jest słaba jules mówił minutę, o tym że walka mu nie odpowiada nie wiem czy nawet tyle, a o tym że nieliniowośc jest zła, 10…

Ale nie podpasowanie bo gra ma słaba fabułę, nie usprawiedliwia pierdół głównie 3, słaba skala świata gdzie wg mnie w wiedźmine jest ona o kilka nieb lepsza niż w skyriem, nie liniowośc która w wiedźminie ponownie jest o kilka nieb lepsza, czy powtarzalnośc questów która, że tak znowu napiszę, praktycznie nie istnieje, a w kontekście porównania do tesów to jest porpostu… nie, dalej nie znalazłem odpowiedniego słowa by to opisać, powiedzmy że złe.

Ja nie bronie nikomu nielubienia wiedźmina dwójki, ale do cholery nie zmyślajmy argumentów w tym nielubieniu, bo o tym że fabuła jest słaba jules mówił minutę, o tym że walka mu nie odpowiada nie wiem czy nawet tyle, a o tym że nieliniowośc jest zła, 10…

I nie mowie tego dlatego ze podoba mi sie Skyrim (lub Oblivion) - w obie te gry pogralem ‘troszke’ i ciezko mi do nich usiasc ponownie.

Oblivion - to chyba najgorsze cRPG jakie mialem okazje zobaczyc, nudne, nieciekawe bez fabuly (ok ok, uratuj swiat - woohoo!) i bez polotu ddodatkowo lvl scaling spowodowal ze granie po prostu nie ma sensu.

Skyrim - jak narazie wyglada dokladnie tak samo jak Oblivion minus lvl scaling (to znaczy nie wiem czy jest czy nie, ale nie powoduje ze mi sie nie chce w to grac). Fabularnie to kompletna tragedia - przynajmniej narazie - a doszedlem do 1 miasta i nie mam zadnej motywacji do tego zeby grac bo i po co? Pozwiedzac swiat? To ja sobie moge z Orbisem

Jules jest wielkim fanem obu gier i ciezko zeby mowil cos innego tak po prostu. Nie zgadzam sie z nim i uwazam ze jest fanem ciezkiego crapu ale hej ma do tego prawo

Wracajac jeszcze do Wiedzmina 2 - moim zdaniem jest bardzo slabym fabularnie gniotem. Ok wierze, ze sa 2 linie i 2 rozne gry zaleznie jak do tego podejsc - i to jest wielki plus - tyle ze mi sie po prostu nie chce w niego grac drugi raz - tak po prostu.
Uwazam ze Wiedzmin 1 - fabularnie byl o niebo lepszy.

Na początek pożyczę sobie stwierdzenie julesa, bo pomógł mi on znaleźć odpowiednie określenie dla tego co czuje. Mianowicie jules mówił że wulgaryzmy kłują go w uszy, Własnie to stwierdzenie “kłuje mnie w uszy” mi odpowiada by skomentować wiedźmina i heavy rain w temacie nieliniowości na korzyść heavy raina.

Skarżysz się na leże endriag 10 metrów od bramy (co jest MOCNO przekoloryzowane) a nie przeszkadza ci to, że w skyrimie, masz miasta złożone z pięciu domków, 3 imiennych mówiących npców, 10 strażników, z strzałą w kolanie i jaskinie wampirów sto metrów
od miasta na lewo.

Co do samych wulgaryzmów, to może faktycznie kłują w uszy, ale mnie bardziej kłuje DOPADNE CIĘ TY HULTAJU ze skyrima i inne takie pierdoły masowo występujące w grach. 12+ . ot i nord który pół zycia spedził myśląc o wojaczce, a drugie pół przy rogu miodu mnie zelżył. To nie kłuje?

Dalej wkurza mnie julesowy przydługi komentarz do dziennikarstwa.
Gdybym na przykład ja napisał recenzje assasin creeda brotherhood w którym napisałbym, że mimo rozwoju mechaniki na plus, gra jest nudna, słaba za łatwa, nie angażująca i ma idiotyczną fabułe, przy czym cała seria wykazuje stałą tendencje zwyżkową w tej kwestii czytaj, co częśc to fabuła debilniejsza
Ludzie zjedliby mnie zywcem, a morze flamu byłoby straszne. Czemu? bo AC to hit. to samo dotyczy każdej gry która będzie hitem. Na boga miłego seria cod dostaje wyższe noty fabularne od mass effecta, fallout new vegas i tak dalej. Czemu? bo to hit, klient oczekuje wysokiej oceny to ją dostaje. To dotyczy każdej gry, zawsze dotyczyło. Korupcja w dziennikarstwie? PO CO? sami czytelnicy zjedząm nie ma sobie co zawracać głowy. Rzetelnośc dziennikarska dawno już szlag trafił, w ramach samej jej ideai, obiektywizmu.

Bawi mnie to, że julesowi na początku strasznie sie podoba to, że w heavy raini i skyrime tworzysz własną historię, natomias to że w wiedźminie zrobiono dokładnie to samo a nawet głebięj, i co? “idiotyczna decyzja”, nie to, że jeśli wybierzesz dwie inna ściezke masz połowe gry inną, nie do cholery, to w ogole nie jest nieliniowść, w heavy rainie, w ostatnich 2 godzinach możesz zmienić zakończenie, w skyrimie możesz zwiedzać jaskinie które są niemal losowo generowane w różnej kolejnośc i to JEST NIELINIOWE, natomiast w wiedźmine że pół gry może ci sie zmienić w jednej decyzji to już młyn na wodę recenzentów i nieliniowe nie jest… Brak mi słów poprostu. Oto wada witchera. Zarzut hipokryzji sam mi się tutaj nasuwa.

I wisienka na torcie. Jules porównuje cał yczas skyrim do wiedźmina i podsumowując wady wiedźmina co mówi? questy z powielacza.
MNIE, POPROSTU ZATKAŁO.
Chwalimy obliviona, chwalimy skyrima, a w kontekście tego chwalenia wiedźmin jest zły bo ma questy z powielacza. Zastanawiałem się bardzo długo, jak skomentować coś takiego i jestem poprostu bezradny i zostawię to zwyczajnie bezkomentarza, bo żaden komentarz nie opisze dokładnie tego… bo ja wiem? paradoxu? hipokryzji? tak jak sam pisałem, po prostu nie wiem jak to skomentować

i myśl która mi się nasuwała przez cały czas słuchania julesa, i wątpie bym był odosobniony w tym.
stawiam każde pieniądze, że gdyby nie to co nazywasz zrywem narodościowym wiedźmin by ci się spodobał i żadne dysonans by nie nastąpił
Ciesze się, że na koniec wspominasz o wolności interpreteacji, poprawiło to nastrój i ducha twojej wypowiedzi

a jeszcze słówko co do oblivion ma coś więcej. Fakt. ma questy dla dark brotherhood i quest z obrazem. Kogo by się nie pytano, nikt nic innego nie wymieni. A tak bardziej merytorycznie, sami fani TESów mają bardzo podzielone opinie co do obliviona, i głównym zarzutem wobec niego do którego się przychylam, jest to, że oblvion ma nudną, nie angażującą mdłą fabułę, którą jeszcze dobija brak jakiegokolwiek wyzwania związany z lvl scalinginem.

Co do kącika kulturalnego, to wychodzi na to, że kupię sobie parę książek dzięki wiam

jest nawet fabula, kt zaskakuje w kilku miejscach i zacheca do dalszej zabawy - nawet po skonczeniu gry (+7h!!)

a wszystko to, aby uprzyjemnic czas pomiedzy walkami, bo to one sa kluczowym elementem zabawy. system walki jest imponujacy, pozwala sie uczyc, rozwijac i kaze za pomylki. na swoj sposob to taki die by the sword czy tekken xxi wieku - jest az tak dobrze, zwlaszcza przy pozniejszych rebirthach, koedy poziom przeciwnikow mocno wzrasta, a ich combo siega 8-10 uderzen.

generalnie, calosc jest tak skrojona, ze ciezko znalezc pretekst do wylaczenia inny jak fizyczne zmeczenie.

w przedziale gier do 5e to najlepsze w co gralem do tej pory

wszystko jest skompresowane, aby zapewnic max zabawy w jednostce czasu. kazda lokacja to przepiekna arena walki, kazdy przestoj to minigra w odszukiwanie lootu, kazde przejscie to mozliwosc wyboru innej sciezki i dostep do nowych przygod.
save odbywaja sie natychmoastowo, loading n

Porównując W2 ze Skyrimem, to przecież Jules w końcu przyznał, że obie te gry mają niezbyt dobre fabuły, ale The Elder Scrolls V ma przynajmniej ten otwarty, klimatyczny świat, a omawianej polskiej produkcji nie zostaje w zasadzie nic dobrego (ani dialogi, ani historia czy system walki albo świat, który jest klaustrofobiczny).

Z kolei wracając do serii Mass Effect, to po prostu wg Julesa ma on lepszy czy lepiej zrealizowany scenariusz i być może także ciekawszą rozrywkę, walkę. Zresztą Benkowi także się Efekty Masy podobały.

No, ale dość słodzenia. Czasem mnie tez wnerwiacie. Dziś właśnie Jules. Cenię sobie jego wypowiedzi, rzadko są nieistotne, zawsze dąży ku jakiejś esencji, omijając mniej istotne opakowania. Stara się coś wydestylować z omawianych tematów. Dziś właśnie ten ów bimbrownik jednak mnie wnerwił, gdy nie był w stanie pohamować swego słowotoku w pewnym momencie. No naprawdę, daj człowiekowi coś opowiedzieć o książce którą przeczytał, a nie przekrzykuj go co chwilę swoimi mądrościami, zastrzegając się ciągle że książki nie przeczytałeś, a konkludując że nie warto z tego powodu o niej mówić. W ten sposób myśląc trzeba by wyciąć połowę podcastów. Zawsze ktoś w coś nie grał, a ktoś czegoś nie przeczytał. Może niech mówi przede wszytki ten który przeczytał, niech ma chwilę na zebranie myśli i sformułowanie zdania. Wiem że jesteście wieloletnimi znajomymi, ale z boku to się źle słucha w takiej chaotycznej formie.

Kończąc, życzę kolejnych 200 podcastów, na które czekam z niecierpliwością, a że narzekam? Bo życzę wam dobrze

PS. Jeśli Skyrim jest podrasowanym Oblivionem, to jego przewaga fabularna nad Wiedźminem może polegać na tym że niektórzy po prostu nie lubią fabuły. Obliviona pamiętam jako dużą pustą krainę, z idiotyczną historyjką o ratowaniu świata, tragicznie zrealizowaną (powtarzalne zamykanie kolejnych portali). Ciekawych questów pobocznych było nie więcej niż kilka. Świat nie był ciekawie zbudowany “wizualno-geograficznie”, byłeś w paru miejscach - widziałeś wszystko. Całkowicie odpychał od eksploracji. Dla odmiany w Gothicu 3 (chyba jeszcze cieńsza fabuła) świat był wspaniały i miało się ochotę obejść się całość, zajrzeć za każde drzewo, skałę, wydmę, ruinę itd. I tak zrobiłem. Pół roku mi to zajęło. Obliviona pyknąłem w chyba miesiąc, pod koniec wyraźnie się męcząc.

W przeciwieństwie do innych kodów ten nie jest po prostu wyciągnięty z pudełka z gry z Rosji bądź Unii Europejskiej, dlatego wydaje mi się bezpieczniejszy (mniejsze ryzyko bana od EA, zwłaszcza w przypadku tych kodów z pudełek rosyjskich), a poza tym jest tańszy.

Są już sprzedane 2 sztuki (ja kupiłem jedną i mi się poprawnie przypisała do mojego konta Origin i się ściąga - jest w różnych językach w tym polskim i angielskim). Jeszcze raz przepraszam, że brzmi to jak reklama czy spam, ale wydaje mi się, że to jest na prawdę korzystna okazja (chociaż może to niestety nie być Limited Edition, ale i tak tanio wychodzi).

http://allegro.pl/battlefield-3-klucz-origin-100-oryginal-skan-i1982129466.html

Okazało się, że jednak nie i od tej pory wiem, że grafika ma duże, ale na pewno nie pierwszorzędne znaczenie. Obecnie gram sobie - po raz pierwszy - w GTA: San Andreas, które na chwilę obecną wygląda tak, jak wygląda, ale - pominąwszy wstępne boje z sensownym ustawieniem pada na PC - mogę z całą stanowczością stwierdzić, że dostarcza mi ona rozgrywki na poziomie nieomal takim samym, jak RDR.

Podobnie rzecz się miała z raczej kulejącym graficznie Alpha Protocol, w którą to grę grałem zaraz po Deus Ex: Human Revolution, i teraz, po jej ukończeniu mogę wysunąć śmiałą tezę, że mimo pewnych niedociągnięć (głównie graficznych) jest to gra o wiele lepsza niż DE: HR.

Czyli, drogi Absurdzie, jednak nie sentyment i nie nostalgia, bo z wzmiankowanymi, gorszymi grami obcowałem po raz pierwszy i to krótko po graniu (albo nawet naprzemiennie, bo gram w GTA: SA, kończę parę misji, a potem idę na kilka meczyków w Battlefield 3) w produkcje graficznie stojące na dużo wyższym poziomie.

Po prostu, niektóre gry mają to coś, co mimo braku dobrej wizualizacji, pozwala się w świat przedstawiony zatopić i czerpać niesamowitą radość z grania.

Ja nie mowie ze oprawa N64 jest to czego mi trzeba, mowie ze dla mnie wazniejsza jest fabula itp niz grafika.

Moge z przyjemnsocia grac w ME, lacznie z wolno ladujacymi sie teksturami i efektem wind - zaden problem bo gra sie broni.

Ale nie jestem juz w stanie grac w kolejnego CoD czy Battlefielda…

Dobra grafika jest niezbędna, jeżeli dana gra potrzebuje jej do wyrażenia tego co chce pokazać, czy zbudowania realitycznego świata w którym gracz ma się zatopić. Nie ma sensu pakować wypasionej oprawy tam gdzie nie ma ona większego celu (głównie gry indie czy XBLA), ale powinno się utrzymać przyzwoity poziom by np. pozwolić na odpowiedni klimat - jak w Assassin’s Creed.

Mam wrażenie, że przeciwnicy dobrej grafiki to albo wychowali się na konsolach retro i bronią wspomnień z dziciństwa (”bo kiedyś to było lepiej”), albo pozują na artystów dla których “liczy się coś więcej niż ładne tekstury”.

Ja co roku od lat grywam w StarCrafta i WarCrafta III a do niedawna odpalałem regularnie Fallout 2. Mimo to czekam niecierpliwie na nową generację konsol, bo mnie oprawa na obecnej zaczyna męczyć.

Absurd > ja uwilebiam dobre tekstury i ladna grafike ale to nie jest najwazniejszy element.
Jestem w stanie grac z przyjemnoscia wielka w Fallout 2, w Fallout New Vegas czy Hitman Blood Money - bo te gry oferuja cos wiecej. Na tej samej zasadzie nie jestem w stanie zmusic sie do kolejnej odslony Crap of Duty - sama grafika mnie meczy:]

Co do nieliniowości to dla mnie nigdy nie oznacza ona większego “replayability”. W zasadzie powtarzam po wiele razy tylko gry które są liniowe, nawet do bólu, jak Gears of War czy Halo, bo mają najwyższej jakości grywalność, a nieliniowe tytuły zazwyczaj mają toporne mechanizmy walki. Z RPGów zdarzyło mi się wrócić do jakiegoś chyba tylko raz, a był to Mass Effect 2. Osobiście taka czy inna nieliniowość oznacza dla mnie co najwyżej bardziej spersonalizowaną przygodę, historię.

A temat grafiki w grach jest stary i nudny. Wypieranie się tego że się lubi ładne tekstury to prawie tak jak zaprzeczanie że seks w związku jest ważny.

w zasadzie to samo, co w cz 1, rozbudowali system walki, troche ladniejsza grafika, calkiem nowe lokacje, nowe skiny dla tytanow, nowi bossowie, nowe, nowe, nowe… infinity blade 1.

przyjemnie, wesolo, wymagajaco, a wszystko za 5E, czyli tyle, ile kosztowac powinny mobilne podpierdolki na kilka godzin.

tak swoja droga, za rok/dwa oczekuje gamingowego renesansu, wracaja czasy prostych i tanich eksperymentow, garazowe produkcje klepane w wakacje znow maja racje bytu - jest rynek, sa narzedzia.