http://bi.gazeta.pl/im/1/11845/m11845761.mp3

Cioruss => muszę przyznać, ze po odpaleniu co-opa w D3 gra nabiera kolorów opi rumiencow :). Nie wiedziałem ze w starter edition to jest możliwe - w sumie tak z głupia kliknalem. Przeszedłem z jakimiś kolesiami kawałek od szukania korony po zabicie Leorica i muszę przyznać ze grało sie jak za dawnych czasów fajnie było.

Od lat obserwuję, że właściwie ludzie podobnie myślą, i zdają sobie sprawę, że tak po prostu funkcjonuje życie, tylko problem tworzy się gdy mowa o grze Blizzarda, nowej części Call of Duty, Halo etc.

trik polega na tym, ze po przejsciu 50% 1 aktu nie napialbys recki calego produktu. po jednym przejsciu d3 na normalu pewnie tez nie.

mozna zarzucic blizzowi, ze zrobili 20h tutoriala, ale oceniac gre po samouczku?

w koncu, nie mozna pisac o tym czym d3 nie jest. h&s zamyka sie w prostym klikaniu i zarzucanie, ze d3 to nie lol jest zwyczajnie niepowazne.

slawek dostal do recki tetrisa i placze, ze to nie fallout. kaman!

co do klonowania tl: stylistyka - ok, kolorowatosc (to nie to samo?) - ok, ale kaz/uproszczenia? tl mialo mechanike 10x bardziej zaawansowana jak d1, a mozne nawet bardziej jak d2 (pomijam brak multi). pisanie, ze d3 to tl to raczej powod do zadowolenia

dzieki za info o ultimate cut, sprawdze w tygodniu.

@Pawlikowicz
piszac, ze d3 to kiepski klon tl 3Mis pewnie mial ambicje wzniecic flejma bijacego recke ss’a na poly
jesli w podobnym tonie pisano na gc, to nic dziwnego, ze polecial w calosci

1.Jest droga.
2.Wymaga stałego połączenie z internetem.

Czytając wasze “wrażenia” z gry rozumiem ,że gra dużo słabsza gameplayowo , tania , nie wymagająca stałego połączenia z internetem , jest lepsza.(Torchlight)

Dla mnie to ,że postacią z singla mogę pograć ze znajomymi.Gdy najdzie mnie ochota ,to tylko plus .Cena jest spora przyznam.

Gdybym jednak kupil to bym zalowal.

Jak narazie to Diablo 3 wyglada jak….hmm (sic!) slabszy klon Torchlight…

chodzi o zwykle przeswiadczenie, ze wydanych pieniedzy nie wywalilo sie w bloto, a czas byl przyjemnie spedzony.

gdybysmy mieli badac stosunek czasu do ceny, to wygrywa angry birds za 3 pln, a wszyscy zadajacy wiecej jak 2$ za gierke to zdziercy

Co do samego Diablo 3 - coz ja mam swoja opinie - jak narazie niezbyt pozytywna - fakt bazuje na demie.
Ale wsyzstkie te uproszczenia i ulatwienia w stosunku do 1 i 2 zupelnie mnie nie przekonuja.

pisalem pare tygodni temu, na swiezo po wrazeniach z open beta, ze gra nie jest warta wiecej jak piec dych.

dzisiaj wiem, ze pierwsze 9-10 lev to tylko rozciagniety tutorial, bez polowy wlasciwej funkcjonalnosci i tempa rogrywki.

wczoraj zaliczylem 4 akt, super zadowolony z 22h intensywnej zabawy bez cienia nudy (mialem oczekiwania adekwatne do prymitywnego clickfestu h&s) i obecnie nie mialbym zadnych problemow z wylozeniem 50E.

zaczalem grac na nightmare, w coopie i widze, ze mam przed soba kolejne min 20-30h zabawy (z pewnoscia nie tak skondensowanej) i micha mi sie cieszy, tym bardziej, ze obecnie oczekuje od gier wylaczenia glowy na te 30 min dziennie.

blizz chcial polozyc lape na swoich farmerach i tyle. zbudowali dom aukcyjny (wciaz nie dziala..), a na nim gre. czy sprzedadza to jako savey w chmurze, cheat free zone czy online drm, to juz nie ma znaczenia.

uklad gracz - producent to zawsze jest przepychanka jakis grup interesow. mala czesc z tych pierwszych martwi sie o swoja rozrywke, a wszyscy z drugiej o $$.

trudno sie dziwic, ze przemysl oferuje to, co chce wiekszosc, mozliwie najmniejszym kosztem, z perspektywa max przychodu.

zebyc cos zmienic w tej materii nalezaloby ogromna mase wyedukowac, albo zaoferowac cos konkurencyjnego.

edukowac nie ma komu, a konkurencja chce wiecej $$ dla siebie. w efekcie, model blizza przyjmie sie tak szybko jak dlc pare lat temu, a gry przyjazne uzytkownikowi wyladuja na appstorze.

w zwiazku z powyzszym proponuje odpuscic uzalanie sie na obecna rzeczywistosc i pochylic nad przyjemnoscia rozgrywki

passy znalazlem, poszly na adresy gmail

Co mnie boli - to wlasnie ta aktywacja online itp. Spedzilem ostatnio 20h (w jedna strone) z hakiem w samolotach - Diablo 3 bylby idealna gra na taka okazje - ale zupelnie odpada w takim momencie wiec lipa straszliwa :/

bylem bardzo negatywnie nastawiony do d3, hype wychodzil uszami, open beta odrzucila, online drm przepelnil czare goryczy, ze o cenie nie wspomne.

a pozniej dostalem gre w prezencie, gameplay bardzo przyjemnie sie rozkreca, nikt juz nie hypuje bo wszyscy graja, save’y w chmurze sa super wygodne (wiem, nic nowego), a problem z logowaniem mialem tylko raz (w dzien premiery, wieczorem) i zabral mi raptem 1h. gram na 3 roznych kompach, wszystkie maja dostep do neta: zero lagow, zwisow czy co tam jeszcze, dobra optymalizacja pod stare lapki.

rozumiem, ze stylizacja graficzna moze sie podobac mniej lub bardziej, ale wykonanie jest bardzo drobiazgowe i konsekwentne, a co najwazniejsze zroznicowane.

jestem tez pod duzym wrazeniem balansu rozgrywki: troche czystego arcade, momenty kombinowania z doborem umiejetnosci, stosunek wypelniaczy do czystego clikfestu w sam raz. doprawdy, ciezko sie nudzic czy zmeczyc rozgrywka.

bylem na nie, palowalem sie 3h z instalatorem (nie uznaje partycji a: i b: z definicji), ale teraz mysle juz tylko o frajdzie z grania.

co nie zmienia faktu, ze diablo 3 to klsayczny H&S - zerujac na mechanizmach ludzkiej psychiki uzaleznia jak narkotyk, nie dajac w zamian nic oprocz stuzki sliny cieknacej z kacika ust. taka elektroniczna wodzia, niezdrowa i w ogole be, ale jak przyjemnie wchodzi

A co do “Chciwości” to z tym filmem, jak i z innymi powstałymi po kryzysie (choćby “Wall Street pieniądz nie śpi”) mam problem. Mam wrażenie, że twórcom trochę zbyt łatwo przychodzą proste wyjaśnienia i konkluzje. Chyba trochę czasu musi jeszcze minąć zanim zobaczymy jakąś naprawdę dobrą i może trochę głębszą fabułę w tym temacie.

@Dr. Judym: Byłem na spotkaniu z nim w Poznaniu przy okazji premiery “Po Syberii”. Zgadzam się w pełni - świetny gość. Szkoda tylko, że pewna Pani próbowała mu imputować, że ma nieodpowiedni stosunek do Syberii, a co za tym idzie średnio powinien o niej pisać;)

Idy Marcowe. Widziałem/czytałem parę rzeczy o różnych zakulisowych gierkach polityczno-kampanijnych i można powiedzieć że obawiałem się że to będzie coś podobnego. Dla mnie takie rzeczy nie są odkrywcze, raczej na dłuższą metę nudzą. Idy zaskoczyły mnie tym że wychodząc z tego politycznego backgroudnu były de facto kinem sensacyjno-obyczajowym. Nic nowatorskiego, ale dobra rozrywka. Mnie fabuła zaangażowała, nie ubliżała mojej inteligencji, dobre aktorstwo, było OK. Pojawiło się przeciwstawienie (co prawda tylko wizualiów) do “Autora widmo” Polańskiego - to dla mnie pusta wydmuszka. Jakieś modne, pozornie obrazoburcze, antyestabliszmentowe resentymenty i niewiele poza tym. Suspens mocno obwisły i niczemu nie służący.

Margin Call mnie zachwycił. Realizacyjnie, aktorsko, “atmosferycznie”. Mnie pochłonęła sytuacja ludzi którzy gdzieś w wieży, odseparowanie w sterylnych pomieszczeniach, w banku inwestycyjnym, gdy świat śpi przesądzają o jego losach, toczy się rozgrywka o której nikt nie wie i której prawie nikt nie rozumie. Postacie są dla mnie psychologiczne przekonywujące i ciekawe. Racje i motywacje każdej kolejnej osoby łącznie z Jeremym Ironsem zrozumiałe i wcale nie jednoznaczne moralnie. Takiego czegoś wymagam od każdego filmu i rzadko dostaję. Dodatkowo przy tej obsadzie prowadzone dialogi są ucztą dla widza. Na plus działa dla mnie kameralność filmu. To się dzieje w kilku pomieszczeniach, nikt nie biega, nie krzyczy, nie strzela, nie robi niepotrzebnego zamieszania. Można się skupić na esencji. Widać pozytywne skutki pochodzenia (sztuka teatralna).

Chyba błędem jest patrzenie na ten film jako cokolwiek faktograficznego, mającego pokazywać zawiłości systemów, procesów etc. To jest taka wprawka, spojrzenie za kulisy, poza stereotypy, uprzedzenia, wyroki rozeźlonego tłumu. Po wiedzę specjalistyczną należy sięgnąć jednak do specjalistów, nawet niekoniecznie do dokumentalistów-demaskatorów.

Carnage - rzecz zręczna, lekka, zabawna, ale błaha. Dwa małżeństwa się spotykają w sprawie bójki dzieci i rozwiązują sprawę. Ich interakcja zaczyna się na kulturalnej rozmowie wielkomiejskich salonowców a kończy.. tak jak można się domyślać. Powoli opadają rożne maski. To co tworzy film to dobre aktorstwo, miedzy innymi genialny jak zawsze Austriak Christoph Waltz. To bardzo kameralna etiuda, która warto zobaczyć, ale bez przesadnych oszczekiwań.

No i na koniec, jak to w życiu, emerytury Drobna uwaga, jednak nie tylko staż się liczy, wiek zakończenia pracy też jest ważny. Przecież oprócz kapitału ważna jest ilość wypłat na który trzeba go średnio podzielić. Możliwość tworzenia prywatnych planów emerytalnych funkcjonuje w pełni obecnie, wszelkie pomysły zlikwidowania/znacznego ograniczenia państwowego systemu od razu można skreślić jako nierealne. Jeśli wydłużenie okresu pracy o 2 lata rozłożone na 20 lat wywołuje sprzeciw (głownie bierny) 90% społeczeństwa, to rozmontowanie obowiązkowego systemu wywołało by matematyczną rewolucję - sprzeciw przekraczający sto procent Nie liczyłbym na żaden rząd który mógłby się uformować z protestującej opozycji. Nie są to siły zdolne stworzyć coś nowego, a tylko rozwodnić zmiany, i zagrać na emocjach ludzi przerażonych każdą zmianą status quo. Podoba się czy nie, żyjemy w najlepszym z możliwych światów. Howgh.