Co do dyskusji. Obiektywności nie ma, a szacunek dla czyjeś opinii nie wyklucza tego, że mogę się z nim nie zgadzać. Tak jak w przypadku burzy jaką wywołał Olaf Szewczyk. W GTA nie grałem, ale argument na ocenę 1/10 w postaci tego, że przesadzili w scenie przemocy jest dla mnie zupełnie nieakceptowalny. Po pierwsze trąci hipokryzją. Jeżeli siadasz do gry, która jest symulacją gangstera, napadasz na banki, balujesz ze striptizerki i mordujesz niewinnych to moim zdaniem scena tortur jest zasadna. Takie sceny w półświatku się zdarzają. I nie uwierzę, że ktoś gra w GTA bo lubi grać na giełdzie lub w golfa. Po drugie w produkcji dla dojrzałego gracze moim zdaniem takie sceny paść mogą jeżeli twórca umie to uzasadnić. I argument, że będą w to grały dzieciaki jest głupi. Może zakażmy alkoholu lub fajek, bo przecież dzieciaki na wycieczkach szkolnych piją i palą?

Nie zmienia to faktu, że rozumiem problem jaki gdzieś w tle tego artykułu się przewija. Sam ubolewam, że dla dorosłych oznacza co raz częściej tylko seks+flaki, a nie ciekawą historię.

p.s.
Wiem, że nie komentowałem ostatni ale nie przestałem was słuchać.

Po demie kompletnie nie wiem czego się spodziewać.

Odniosę się do jednej kwestii króciutko. W grach mamy prawo mówić o twórcy, tak samo jak w filmie określa się tym mianem reżysera, który choć realizuje czyjś scenariusz oraz posługuje się pracą sztabu rzemieślników i artystów, jest odpowiedzialny za ostateczny kształt dzieła. A jak przykład z filmem jest zły to odnieśmy się do wielkich artystów, którzy stworzyli wiele prac z pomocą swoich uczniów, ale to ich podpis widnieje pod dziełem. W grach mamy kilka mocnych nazwisk Cage, Levine, Kojima, Wright, Avellone, Fargo, Garriott, Miyamoto, Spector, itd. Na pewno wiele decyzji artystycznych, które podejmowali, podejmują, spotykają się z przeszkodami i muszą iść na ustępstwa, ale nie sądzę, aby określali się po cichu jako figuranci.

Ad PS - wina skype, ktory sam sie updateowal do najwnowszej wersji i wtyczka do nagrywania nie dzialala optymalnie. Moj glos byl przesterowany i czasami byly szarpniecia. Czesc probowalem usunac, czesc pewnie zostala.

Julesa fajnie się słucha, ale czasami mam wrażenie że wszytko jest tak względne i tak nic nie da się określić że może samo powiedzenie że nie da się ocenić jest zbyt oceniające. W końcu to tylko jedno popularne w określonym czasie spojrzenie na świat.

Przybijam piątkę co do wpływu na psychikę. Generalnie nasze wybory wpływają na nas, wpływa na nas to jak żyjemy, co robimy, jakie jest otoczenie. Wyłączanie z tych bodźców gier przez graczy to jakiś mechanizm wyparcia podobny do tego u alkoholików. Przeważnie od razu padają jakieś komentarze starające się skompromitować całość poprzez obalenie porównań które się samemu wysnuwa na potrzeby ich obalenia (”jak strzelam w grze to nie znaczy że będę strzelał w rzeczywistości hue hue hue”).

PS. Coś mi przerywa, jesteście w gronie podejrzanych obok empetrójki i nowych słuchawek.

Po drugie, o kurde, Jules!!!