Komentarze do wpisu: Fantasmagieria - Podcast 368 - “Mocne emocje” http://www.fantasmagieria.net/?p=466 Podcast o grach komputerowych, konsolowych, popkulturze, ale i nie tylko. Sun, 03 May 2026 20:51:54 +0000 http://wordpress.org/?v=2.3 Przez: n1um3n http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26223 n1um3n Thu, 15 Dec 2016 16:58:20 +0000 http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26223 Odsłuch dopiero przede mną, ale jeżeli chodzi o gry, które odbiły się na mnie największym piętnem, to rękami i nogami podpisuję się pod Spec Ops: The Line. Dodatkowo dorzuciłbym do tego Brother: A Tale of Two Sons. Zabieg ze sterowaniem wydawał mi się dziwny, ale gdyby nie on - zakończenie tej gry nie byłoby tak wzruszające. Kto nie grał, powinien spróbować. Na deser dorzuciłbym wstęp do Heavy Rain – kiedy pierwszy raz zobaczyłem intro i scenę w sklepie, to nogi się pode mną ugięły. Potem już tak mocno nie było, ale sam początek sprawił naprawdę świetne wrażenie, o ile smutek i wyrzuty sumienia można nazwać "świetnymi". Odsłuch dopiero przede mną, ale jeżeli chodzi o gry, które odbiły się na mnie największym piętnem, to rękami i nogami podpisuję się pod Spec Ops: The Line. Dodatkowo dorzuciłbym do tego Brother: A Tale of Two Sons. Zabieg ze sterowaniem wydawał mi się dziwny, ale gdyby nie on - zakończenie tej gry nie byłoby tak wzruszające. Kto nie grał, powinien spróbować. Na deser dorzuciłbym wstęp do Heavy Rain – kiedy pierwszy raz zobaczyłem intro i scenę w sklepie, to nogi się pode mną ugięły. Potem już tak mocno nie było, ale sam początek sprawił naprawdę świetne wrażenie, o ile smutek i wyrzuty sumienia można nazwać “świetnymi”.

]]> Przez: Splendorius http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26221 Splendorius Sat, 10 Dec 2016 11:55:31 +0000 http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26221 Jeszcze nie przesłuchem, ale jeśli chodzi mocne emocje to mi przychodzi do głowy zakończenie "Lisa the painfull rpg". W skrócie: nie ważne jak bardzo się starasz coś osiągnąć, czasami nic to nie da. Pamiętam jak po tym zakończeniu siedziałem na patrząc się jedynie na ekran tytułowy rozmyślając. Jeżeli chodzi o takie zakończenie przy którym robi się ciepło na sercu (tzn poczucie że zrobiło się dobrze) to nie ma lepszego kandydata niż "Undertale"(tzw. true pacifist route) i jakoś nie mam serca, przejść ponownie grę po inne zakończenie. Jeszcze nie przesłuchem, ale jeśli chodzi mocne emocje to mi przychodzi do głowy zakończenie “Lisa the painfull rpg”. W skrócie: nie ważne jak bardzo się starasz coś osiągnąć, czasami nic to nie da. Pamiętam jak po tym zakończeniu siedziałem na patrząc się jedynie na ekran tytułowy rozmyślając. Jeżeli chodzi o takie zakończenie przy którym robi się ciepło na sercu (tzn poczucie że zrobiło się dobrze) to nie ma lepszego kandydata niż “Undertale”(tzw. true pacifist route) i jakoś nie mam serca, przejść ponownie grę po inne zakończenie.

]]> Przez: flex003 http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26220 flex003 Thu, 08 Dec 2016 15:40:43 +0000 http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26220 Pod The Last of Us (szczególnie łapiący za serce prolog) i Journey (końcówka) podpisuję się wszystkimi kończynami. @Dahman ostatnio wracałem do Journey na PS3. Przeszedłem za jednym posiedzeniem w około 3 godziny, mając ze sobą żywego towarzysza wszędzie tam gdzie to możliwe. Ludzie nadal w to grają ;) Od siebie dorzucę jeszcze Life is Strange. Niby przewidywalne chwyty ale zrobiły swoje. A ze staroci: - postrzelenie Meryl i zakończenie walki ze Sniper Wolf w Metal Gear Solid (zawsze mam dreszcze w tych momentach) - intro do Legacy of Kain: Soul Reaver (mocne w kontekście tła fabularnego i postaci Kaina) Pod The Last of Us (szczególnie łapiący za serce prolog) i Journey (końcówka) podpisuję się wszystkimi kończynami.

@Dahman ostatnio wracałem do Journey na PS3. Przeszedłem za jednym posiedzeniem w około 3 godziny, mając ze sobą żywego towarzysza wszędzie tam gdzie to możliwe. Ludzie nadal w to grają ;)

Od siebie dorzucę jeszcze Life is Strange. Niby przewidywalne chwyty ale zrobiły swoje. A ze staroci:
- postrzelenie Meryl i zakończenie walki ze Sniper Wolf w Metal Gear Solid (zawsze mam dreszcze w tych momentach)
- intro do Legacy of Kain: Soul Reaver (mocne w kontekście tła fabularnego i postaci Kaina)

]]> Przez: cooldan http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26218 cooldan Wed, 07 Dec 2016 18:07:50 +0000 http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26218 @Nightrunner - wyjątkowe doznanie: obserwowanie jak moja córka sama przechodzi Journey i pod koniec jest zachwycona całą podróżą ("bogowie go uratowali!!") @Nightrunner - wyjątkowe doznanie: obserwowanie jak moja córka sama przechodzi Journey i pod koniec jest zachwycona całą podróżą (”bogowie go uratowali!!”)

]]> Przez: Dahman http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26217 Dahman Wed, 07 Dec 2016 17:22:35 +0000 http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26217 Wstyd, ale nigdy nie gralem w The Journey i w sumie zastanawiam sie, czy to jest gra, w ktora jest sens lub czy da sie grac solo. Wstyd, ale nigdy nie gralem w The Journey i w sumie zastanawiam sie, czy to jest gra, w ktora jest sens lub czy da sie grac solo.

]]> Przez: nightrunner http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26216 nightrunner Wed, 07 Dec 2016 15:15:22 +0000 http://www.fantasmagieria.net/?p=466#comment-26216 Oprócz TLOU, które mną wstrząsnęło kilkakrotnie podczas przejścia, to bez wahania wymienilbym tutaj Journey - pod sam koniec miałem jedyne w swoim rodzaju emocjonalne odczucia. To jedyna gra (i w ogole medium jako takie) która wywołała we mnie tak sprzeczne emocje - pakalem jak bóbr, ale nawet nie byłem w stanie określić jakiego typu są to łzy - smutku czy radości. Pozdrawiam :) Oprócz TLOU, które mną wstrząsnęło kilkakrotnie podczas przejścia, to bez wahania wymienilbym tutaj Journey - pod sam koniec miałem jedyne w swoim rodzaju emocjonalne odczucia.
To jedyna gra (i w ogole medium jako takie) która wywołała we mnie tak sprzeczne emocje - pakalem jak bóbr, ale nawet nie byłem w stanie określić jakiego typu są to łzy - smutku czy radości. Pozdrawiam :)

]]>