Fantasmagieria - podcast o grach wideo.

Niemalże w trakcie konferencji Microsoftu nagrywaliśmy kolejny, 24. odcinek Fantasmagierii. Wybaczcie jak coś co powiemy już dzień później się zdezaktualizowało, lub palnęliśmy gafę (jak np. nie rozpoznanie Todda Howarda). We wcześniejszym poście zamieszczamy nagrania wideo gier (a także zwiastun kluczowej rewolucji dla posiadaczy Xboksów 360), o których rozmawiamy na podcaście.

Zaczęliśmy od miłego zaskoczenia jakim jest demo Too Human. Nasłuchaliśmy się jaka ta gra jest przeciętna, a tu nam ‘wikingowie w kosmosie’ przypadli do gustu. Gra ma rewelacyjny klimat, którego nie psują małe niedoróbki i nieintuicyjne sterowanie. Rozbieramy demo na atomy i doszukujemy się źródeł inspiracji studia Silicon Knights.

Konferencja Microsoftu otworzyła targi w iście Hitchcockowskim stylu, nie tylko zaskoczyła kilkoma elementami, ale zmiażdżyła Sony zabierając jej jeden z flagowych tytułów. My jednak skupimy się na trzech rzeczach, Fallout 3, Fable 2 i nowym dashboard. O ile po ekspresowych prezentacjach o grach nie dowiemy się nic nowego, to hardcore’owych graczy nowy interfejs Xboksa może przyprawić o zawrót głowy. Każualizacja konsoli Microsoftu zaczyna sięgać apogeum. Nie tylko karty gracza przybiorą postać animowanych awatarów, kukiełkowych ludzików, które o żywo przypominają Mii, to jeszcze ma powstać cały system kupowania ubranek, gadżecików i innych bzdurek mających uoryginalnić naszego człowieczka.

Są też zmiany na dobre, dostrzegamy je, ale zastanawiające jest, że chęć zdobycia rynku każuali, tak zdominowanego przez Wii, powoduje, że Microsoft gotów jest zgotować siarę swojej najwierniejszej bazie użytkowników. O dziwo ani słowa o kontrolerze wii-podobnym, nawet przebąknięcia.

Zapraszamy do słuchania i do komentowania!

Ściągnij dwudziesty czwarty odcinek podcastu

Jak co środę atakujemy wasze iPody, winampy, zawieszamy przeglądarki, rozmawiając o grach. W oryginalnym składzie, po ciężkim tygodniu z rączkami na kołdrze, z podnieceniem zabieraliśmy się do wydania 23. podcastu.

W tym odcinku zaczniemy od omówienia Alone in the Dark [5]. Postaramy się wytłumaczyć czym gra jest, a czym nie, co chciano osiągnąć, co się udało i co powinno być rozwiązane lepiej, a co woła o pomstę. Czy takie mieszanie perspektywy pierwszej i trzeciej osoby, nie jest mieszaniem gry z błotem? Czy gra nadal zasługuje na miano survival horroru? Poznęcamy się nad sterowaniem, docenimy inwentarz i macgyverowe zdolności protagonisty.

Część druga to raport “Mój tydzień z Conanem”. Omawiamy siedem dni niemal hardcore’owego grania w Age of Conan: Hyberian Adventure. Będzie o najciekawszych klasach, będzie o mechanice i będzie o różnicach między nią, a absolutnym królem rynku, World of Warcraft. Nic dodać, nic ująć.

Najciekawszą część dyskusji zostawiamy na koniec. Zaczynamy niewinnie, od ostatecznego powrotu do Bad Company, aby skomentować ostatnie żale nad problemami sieciowymi. I tak po nitce do kłębka przejdziemy do zagadkowej polityki gigantów Microsoftu i Sony w Polsce. Bełkotliwej polityki, która namawia graczy do łamania regulaminu, składania obietnic bez pokrycia, bez wsparcia i generalnie o indyferencji i robieniu z graczy balonów. Nie zapominamy o, właściwie, braku reakcji ze strony dziennikarzy/publicystów growych. Czasopisma, magazyny czy serwisy internetowe zamiast dawać ludziom instrukcję jak rejestrować konto Live na inne kraje powinni użyć swojej mocy i zorganizować protest, zacząć nawet nagonkę medialną. A zaczęło się od braku patcha dla Race Driver: GRID na 360tkę…

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwudziesty odcinek trzeci podcastu

Urlopik się skończył, uwięńczony spłwem Dunajcem, najbardziej relaksującymi dwiema godzinami od przeszło dwóch tygodni. Niestety nie mogliśmy w tym czasie nagrać podcastu, za to złapaliśmy trochę słońca, czułka mamy opalone i wracamy do gry.

Dla słuchaczy Fantasmagierii dobra wiadomość, odcinek 22. został nagrany już w terminie. Tym razem wyszliśmy z szafy i 90 procent podcastu jest o grach pecetowych. Niestety mniej o nowościach, a bardziej o grach, które nadają pewien koloryt i wyróżniają się z tłumu. Akcent konsolowy na koniec. Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwudziesty drugi odcinek podcastu

W absolutnie swobodnej atmosferze (nie mylić z pyskówką), z przymrużeniem oka, rozmawiamy o grach pecetowych i konsolowych. Nie obyło się jednak bez odniesienia do Euro 2008 i naszego słabego występu (nagrywany jeszcze przed meczem Polska - Chorwacja).

Podcast płynnie przechodzi z dyskusji o wirtualnych symulatorach piłki nożnej, przez dywagacje na temat co ninja może, a czego nie, do refleksji na temat czasochłonności MMORPG. Plus, wyśmiewamy stereotypy, odsłaniamy wymagania sprzętowe Sapera na Viście i Xboksie 360, dokładamy kolejne postacie do obsady Soul Calibura IV, itd. Wszystko w krzywym zwierciadle.

Na koniec coś dla bardziej wrażliwych uszu, na spokojnie porozmawiamy o różnicach technologicznych dotyczących tworzenia gier na PC i konsolach. Mówimy, gdzie siedzimy, co myślimy, co lubimy i co chcemy.

Kończóweczka o Civilization Revolution, czyli myśl pecetowa w służbie konsol.

Ściągnij dwudziesty pierwszy odcinek podcastu

W przerwie między meczami mistrzostw Europy piłki nożnej, zebraliśmy się w składzie Dahman, Vach i powracający po znacznej nieobecności Tzymische, aby nagrać kolejny, 20. już odcinek Fantasmagierii.

Na początku, krótko o grze LEGO Indiana Jones, grze lekkiej, łatwej i przyjemnej. Zanim też, przejdziemy do głównych tematów dyskusji, będzie jeszcze kilka słów o Dark Sector, grze niezrozumianej przez mainstreamową większość, wzbudzającą bardzo skrajne emocje.

Temat pierwszy. Rola Public Relation w branży gier i jak dobre stosunki z wydawcami wpływają na rzetelność dziennikarską. Bez potępiania porozmawiamy o sposobach nieinwazyjnego wpływania na recenzentów, metodach zaskarbiania sympatii, wywierania nacisków i zakręcania kurków na materiały promocyjne.

Temat drugi. Poprawność polityczna, a miałkość gier. Dyskutujemy o tym jak gry tracą na charakterze na rzecz unikania jakichkolwiek kontrowersji. Jako pierwsi przewidujemy obsadę trzeciej części Gears of War. Jednocześnie zastanowimy się nad obecnym targetem gier i jak bumerang powróci dyskusja o poziomie trudności, zminiejszajacej się w grach liczbie wyzwań, sprawiających satysfakcję po ich pokonaniu, trudnych etapów, na rzecz bez stresowej rozgrywki.

Słowo na środę, czyli na koniec parę słów o Battlefield: Bad Company, która przenosi konsolowe shootery na kolejny poziom. Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwudziesty odcinek podcastu

Tłuściutki podcaścik, troszeczkę chaotyczny po ospałym weekendzie, ale na czas i z przytupem.

Zaczynamy od Call of Duty 4 i darmowych map dla wersji PC, sponsorowanych przez Nvidię. Skoro o shooterach mowa, dorzuciliśmy do kociołka Unreal Tournament 3 na PS3, grę ultra szybką jak na to, do czego przyzwyczaiły nas konsolowe FPS’y. To swoisty prekursor, który zezwalając na sterowanie myszką i klawiaturą, zaciera różnicę między graniem w strzelanki na PC i konsoli.

Będzie też o GT 5 Prologue. Zweryfikujemy nową tezę: GT5 – Forza 2 killer. Postaramy się obiektywnie (o ile to możliwe) spojrzeć na walory najnowszej produkcji Polyphony. Kiedy rozmawiamy o Prologue, nie sposób nie wspomnieć o idei płatnego dema. Szukamy jej rozwinięcia i zastanawiamy się co by było, gdyby gry sprzedawano w częściach, tudzież w rozdziałach.

Nagranie w dużej mierze poświęcimy Metal Gear Solid. Zastanawiamy się nad genezą popularności serii, skoncentrujemy się na wielkości Kojimy jako narratora, a także twórcy, który rozwijają serię, nie zapominając o jej korzeniach. Wszystko w kontekście pierwszych pozytywnych recenzji czwartej części serii.

Gdzieś tam w trakcie wkradnie nam się temat grania HDTV. Powspominamy jakie wrażenie wywołało podłączenie Xbox 360 do kineskopowego telewizora i jak wygląda podłączenie PS2/Oryginalnego Xboksa do telewizora LCD o przekątnej 40 cali.

Na koniec luźna dyskusja o grach grozy, zdominowana przez nostalgiczne spojrzenie na najciekawszych przedstawicieli gatunku gier FMV (full motion video), dzieci ery CD-ROM. Kontrowersyjne perły w stylu Harvester (ze znaczkiem tylko dla dorosłych) bezpowrotnie odeszły do lamusa, zostawiając nas z tytułami typu Dead Space.

Mamy nadzieje, że nie będziecie mieć nam za złe znacznie przekroczonej średniej długości, ale miło się rozmawiało i warto posłuchać do ostatnich minut.

Ściągnij dziewiętnasty odcinek podcastu

Do nagrania odcinka osiemnastego, udało się zebrać skład czteroosobowy, kolejno odlicz Dahmana, Dr Judyma, Julesa i Vacha. Co już jest niemałym wyczynem.

Zaczynamy ostro, od wstydliwego wyznania. Później będzie już tylko lepiej, szczególnie dla PCetowych graczy, jako, że wyjątkowo duża liczba tytułów omawianych pojawi się lub już jest też na blaszakach.

W nieskrępowanej atmosferze rozmawiamy o grach Rock Band, Race Driver GRID, Perry Rhodan, Penny Arcade Adventures: On the Rain-Slick Precipice of Darkness Epizod Pierwszy, Puzzle Quest, Age of Conan: Hyborian Adventures oraz… filmie Indiana Jones i Królestwo Kryształowej Czaszki.

Napomkniemy o paru jeszcze innych rzeczach, będzie swojsko i przyjemnie. W każdym razie zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij osiemnasty odcinek podcastu

Siedemnasty odcinek zdominowany na wstępie został przez małą maszynkę Sony. PSP mimo bycia na rynku przez 3 i pół roku, nadal cieszy niczym swoiste novum. Sony, w tym jej polski odział, próbują wmówić nam, że zabawka to odtwarzacz multimedialny, GPS, telefon Skype, czy przeglądarka Internetowa, jednak my nadal uważamy, że jest to przede wszystkim interesująca konsola, na której od czasu do czasu można znaleźć perełki. Podkreślimy potęgę systemów przenośnych w sytuacji, kiedy posłuszeństwa odmówi instalacja elektryczna w bloku. Nie jest tych gier wiele, ale po raz kolejny wrócimy do God of War: Chains of Olympus, porozmawiamy o obu Wipeoutach, spróbujemy wytłumaczyć co to jest ten Echochrome.

W dalszej części skupimy się na dwóch tytułach, które Microsoft zaprezentował na imprezie Gamer’s Day (Dniu Gracza). Fable 2 i Too Human.

Druga odsłona ‘Bajeczki’ przedstawiana jest jako gra, którą śmiało będzie można nazwać Grand Theft Auto w klimatach fantasty. Peter Molynuex nieszczędzi opisów niejako przybiliżających grę do Simsów z fabułą (pozwalam sobię na śmiałą tezę). Na szczęście ojciec Populusa, zapiera się, że nie pozwoli, aby historia w grze była mniej niż fascynująca i nie stanowiła kwintesencji rozgrywki. Oczywiście nie ma na świecie producenta, czy PiaRowca, który szczerze mógłby się wypowiedzieć na temat własnej gry, ale Peter zasłużył sobie na kredyt zaufania. Zacieramy rączki i czekamy dalej.

Too Human to tytuł, który od początku wzbudzał zainteresowanie, niestety zainteresowanie to maleje wraz z kolejnymi informacjami jakie się wyłaniają się na światło dzienne. Do tej pory mówiło sie o pozwie jakie złożyło studio Silicon Knights przeciwko Epicowi, jakoby ten dał im jakaś niedorobioną wersję silnika Unreal 3. Później czteroosobowych co-op, zredukowany został do dwu. Teraz po kilku ostatnich zwiastunach karmieni jesteśmy wyśmienitymi wizualiami filmów przerywnikowych, ale rozgrywka nadal stawia wiele znaków zapytania. Wygląda na to, że lepiej się nie nastawiać zbyt entuzjastycznie, a nuż miło nas Too Human zaskoczy.

Gdzieś pod koniec wspominamy jeszcze o umiejętnym dojeniu graczy. Wydawało się, że Namco było cwane z SoulCaliburem IV, ale widać rozwinięte przez lata pomysły panów z Lucas Arts pokażą na przykładzie Star Wars: The Force Unleashed co to znaczy sprzedać ten sam tytuł wielokrotnie te samej osobie. Dodatkowo goląc grę z multi na 360ce i PS3, a zostawiając go na Wii, konsoli z najbardziej nielogicznym sposobem budowania relacji online, panowie producenci pokazają prężnie wyprostowany środokowy palec. PCetowcy w ogóle obejdą się smakiem, gdyż blaszak jako jedyna platforma został pominięty w ich planie wydawniczym. Na pochybel!

Ściągnij siedemnasty odcinek podcastu