Fantasmagieria - podcast o grach wideo.

W tym tygodniu prawdziwy podcastowy crossover. Do wirtualnego studia zaprosiłem dobrych znajomych po fachu, którzy choć za dnia prowadzą stateczne żywota to po 22:00 zmieniają się w kulturowych maniaków o masowej sile rażenia. Masa Michał i Obywatel Szymon przyjęli zaproszenie do rozmowy o tym w co ostatnio grali, ale oczywiście nie tylko.

Nie mogliśmy nie skomentować wspaniałości naszego cuda narodowego i choć nie jest to największy sztuczny akwen w środku miasta, ale przed świętami, jako stawik na karpie będzie w sam raz. Tak pięknie trzyma wodę. Polska jakość techniczna nie tylko w infrastrukturze, ale i w kinematografii. W kinach “Bitwa pod Wiedniem”, której angielskiej wersji tytułu boję się napisać. Niby film włoski tylko koprodukowany przez Polaków, ale ze względu na udział śmietanki naszej sceny i wciąż mocno wyryte w pamięci efekty specjalne Wiedźmina i Quo Vadis, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że jest jakaś tajna organizacja, która ma na celu kpienie z naszej krainy szczęśliwości. Chyba to czysta zazdrość zgniłego zachodu. Nie wszędzie z kranów oprócz ciepłej wody leci mleko i piwo.

“W co ostatnio grałeś?” tłuściutkie jak nigdy. O części gier tylko wspomnimy, bo po cóż rozgadywać się o Need for Speed: The Run, czy Shank 2. Dłużej za to opowiemy o np. Dishonored, które znacie i (jeśli cenicie wolność i swobodę w rozgrywce) pokochacie. Z małych perełek, które czasami łatwo przeoczyć, polecimy stylizowaną na złote lata Sierry i LucasArts, przygodówkę Resonance. Na koniec długo dyskutujemy o tym jak nam się bardzo podoba XCOM: Enemy Unknown. Tego nawet nie jestem w stanie streścić w kilku zdaniach, choć i pewnie dyskutując trzy godziny tematu byśmy nie wyczerpali. Gdzieś w to jeszcze wpleciemy komentarz dotyczący Kickstartera. A co nam zrobią? Plus całą masę kulturalnych dygresyjek.

Zapraszam do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwieście dwudziesty ósmy odcinek podcastu

Długo zastanawiałem się czy wrzucać ten odcinek. Po pierwsze Dr Judym nie mógł być z nami, po drugie jakość 100-Mbitowego łącza Benka woła o pomstę. Niestety nie mamy możliwości nagrania go jeszcze raz i zwyczajnie następne odcinki zarezerwowane są dla tych wszystkich cukiereczków, które powoli przypominają nam o tym, że wchodzimy w najgorętszy okres dla branży.

W odcinku pogadamy sobie o astronautach, rewolucjach cyfrowych, filmie opowiadającym o tworzeniu gier niezależnych i ludziach, którzy za tym stoją. Wspomnimy też o najnowszym projekcie Chris Robertsa, Star Citizen. Ojciec Wing Commandera dopiero organizuje zbiórkę funduszy (o dziwo nie przez kickstartera), więc jedyne co możemy zobaczyć to mnóstwo koncepcyjnych grafik i zwiastunów. Trzymamy kciuki, choć obawiamy się, że projekt w założeniach jest zbyt ambitny do zrealizowania.

Z gier skromnie, Bad Piggies i Nier. Pierwsza to kolejny hit twórców Angry Birds. Bawimy się w małego konstruktora pojazdów, w których świniaki na złamanie karku będą przemierzać kolejne plansze w celu zdobycia fragmentów roztarganej mapy.

Druga to brzydkie kaczątko wśród gier action erpegów. Na pierwszy rzut oka niepozorna, niedopracowana, płaska, nieoryginalna, ale po dłuższej zabawie rozwija skrzydła. I może najpiękniejszy łabędź z Nier nie wyrasta, to gra ma wiele zalet, który próżno szukać w innych grach.

Zapraszam do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwieście dwudziesty siódmy odcinek podcastu

W odcinku relacja z Grakademii, czyli serii paneli tematycznych pod wspólnym mottem “Wychowanie do grania w rodzinie”, która odbyła się w 29 września w Łodzi. Sprawę dogłębnie zbadał nasz specjalny wysłannik, nawiązał kontakty i chętnie o tym opowiedział. Jeśli żałujecie, że was ta impreza ominęła, nic straconego. 6 października, także w Łodzi, odbywa się 23. Międzynarodowy Festiwal Komiksu i Gier, na którym znajdziecie podobną serię seminariów i spotkań pod szyldem “Strefa gier”.

W dalszej części porozmawiamy o ewolucji padów, warsztatach skierowanych ku zainteresowanym tworzeniem gier i wszystkim innym dygresjom naturalnie ewoluującym z poprzedniego tematu.

“W co ostatnio grałeś?” otwieramy pogadanką o nowy X-Comie, którego demko zawitało kilka dni temu na Steamie. Choć oferuje niewiele, daje pewien obraz co zmieniono, a co zostało z kultowej serii. Nie ukrywam, że bardzo nam się to podoba. Poza tym pierwsze wrażenia z Borderlands 2, Carrier Command oraz odtworzonej przez fanów pierwszej części Half - Life, ochrzczonej Black Mesa. Z gier na przenośne zabawki: Little Big Planet (Vita), IdentiKid (iOS) i demo Silent Hill: Book of Memories (Vita) czyli ménage à trois Silent Hill, Obscure i Diablo.

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwieście dwudziesty szósty odcinek podcastu

Udało się, nie bez problemów, nakręcić pierwszy w historii Fantasmagierii podcast wideo. Liczę, że spotka się z entuzjastycznym przyjęciem, niemniej jeśli nasza aparycja nie działa na was kojąco, zawsze możecie sięgnąć po wersję “audio-only”.

W “internetowym eterze” jesteśmy od 2008 roku, więc zaliczamy się do dinozaurów tematu, ale wideocast to nasza pierwsza próba wzbogadzenia audycji o obraz. Była to także okazja, aby po raz pierwszy spotkać się twarzą w twarz.

W odcinku (który chronologicznie, jako podcast, nosi numerek 225) odpowiadamy na pytania słuchaczy, wspominamy jak to się kiedyś grywało w wozach Drzymały, rozmawiamy o grze Faster Than Light, a także, oczywiście, serwujemy mnóstwo dygresji, docinek, szumów i trzasków.

Bardzo dziękuję wszystkim naszym wiernym słuchaczom. Odcinek dedykuję wam i oczywiście naszym drogim, lepszym połówkom, bez których cierpliwości musielibyśmy zawiesić mikrofony już dawno, dawno temu.

Zapraszam do oglądania i komentowania!

Oczywiście dostępny jest też podcast. Miłego słuchania!

Ściągnij dwieście dwudziesty piąty odcinek podcastu

Stała ekipa, po raz pierwszy, miała okazję spotkać się poza wirtualnym studiem co mam nadzieję, zaowocuje specjalnym odcinkiem wzbogaconym o materiał wideo. Przygotowania trwają, a więcej szczegółów w poprzednim wpisie.

Nie chciałem jednak, aby tydzień minął bez podcastu więc zaprosiłem gości. Telefonicznie Paweł Jawor, prosto z czeluści jaskini Esa’ala. Znamy się z Pawłem od wielu lat i nawet już kiedyś pojawił się w odcinku emitowanym sto lat temu. Zawodowo związany z branżą, ale nie będziemy go wypytywać o korporacyjne sekrety (może następnym razem). A już w wirtualnym studiu, drugi gość, Ryszard Chojnowski. Rysława nie trzeba przedstawiać, ale jeśli go nie znacie to na pewno graliście w gry, przy których lokalizacjach pracował.

W odcinku rozmawiamy o tym co nam się w grach podoba, a co nie, na co czekamy w ciągu najbliższych miesięcy, w co na pewno nie zagramy, itp. Udajemy się w sentymentalną podróż do czasów już dawno straconych, zdradzamy sekret zapisywania stanu gry gier planszowych, opowiadamy co nas zauroczyło w takich grach jak Sine Mora, Cypher, The Walking Dead, Mark of the Ninja, itd.

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwieście dwudziesty czwarty odcinek podcastu

Po raz pierwszy w historii mogliśmy się spotkać w jednym miejscu i w tym samym czasie w pełnym składzie. Nie wykluczone, że to wspomniane historyczne wydarzenie zaowocuje wideo podcastem (nagranym prawie na żywo). Jeśli uważacie, że to dobry pomysł dajcie nam znać i podrzucajcie pytania (dowolne, na każdy temat, nie musi być o grach, he he) w komentarzach lub na facebooku czy email dahman (małpa-_) fantasmagieria.net. Czasu zostało niewiele (parę dni), więc nie zwlekajcie. Od liczby pytań uwzględniamy sens nagrywania!

Na zachętę taki mały teaserek.

W tym odcinku nie będzie o nowym zwiastunie Kojimy, który po raz kolejny przypomina, że cokolwiek robi, czy mówi nie musi mieć sensu, bo i tak mimo swoich 49 lat, wygląda na 18 i każdy paradoks czasoprzestrzenny, czy rychłe zapowiedzi stworzenia definitywnej części Metal Gear Solid nie zdezawuują teorii względności Einsteina. Zawsze będzie można tłumaczyć, że to nie o Snake’u tylko kolejnym klonie baronie. Poza jak zwykle zjawiskowym doborem podtytułu (Ground Zeroes świetne, ale czy przebije Transfarring czy Revengeance?) podziwiam słuchawkowego jacka na środku klatki piersiowej i oldskulowego walkmana circa 1980.

Nie będzie też o prawdopodobnym (my lawers told me to write it that way) paserstwie egzemplarza gry Resident Evil 6 i całej tej dramy, która wypisz wymaluj wygląda jak historia z Devil May Cry 4 ze stycznia 2008, kiedy to w Poznaniu redaktor Polygamii kupił normalnie w sklepie kopię, która “wypadła z transportu do Australii” (to nie cytat, ale parafraza faktów).

Nie będzie też o feniksowym odrodzeniu się Neo Plus, z czego bardzo się cieszymy i dołączamy do polskiego Internetu robiącego darmową reklamę czasopismu. Życzę rekordowej sprzedaży (tak przynajmniej 2x Przekrój).

A teraz o tym co będzie w odcinku. No i tu mam kłopot. Dając się ponieść jak zwykle macguyverowskiej teorii, że najlepszy plan to brak planu, zaczynamy od popkulturowej papki. Ktoś postanowił ustawić nowy standard dna i ekranizuje przygody Jasia i Małgosi, co naśmiewamy i piętnujemy. Dalej jest już trochę lepiej i pogadamy o tym dlaczego gramy i czy granie może bez stereotypów pojawić się na salonach telewizji śniadaniowej obok recenzji książek czy filmów. Nie minie 20 minut, kiedy rozmowa się rozkręci i dojdą tematy związane z wydawaniem gier, dzieleniem ich na epizody, złymi korporacjami, ekscytowaniu się zdjęciami poręczy, itd.

“W co ostatnio grałeś?” [68:00] - wracamy do Dark Souls, Sleeping Dogs, Darksiders 2, a także parę słów na zakończenie o przygodach pewnego kosmonauty i perypetiach jego przyjaźni z Lewiatanem.

Odcinek jest wyjątkowo długi, nagranie zajęło dobre dwie i pół godziny, ale udało się je przyciąć (wycinając nasze rozmowy o niesamowitych wyczynach paraolimpijczyków, czy mentalności niektórych osób) i tak wyszły dwie godzinki. Musicie nam wybaczyć, że się tak rozgadaliśmy, ale czasami tak po prostu bywa.

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwieście dwudziesty trzeci odcinek podcastu

Sezon ogórkowy oficjalnie uznajemy za zakończony. Ostatni tydzień przyniósł więcej interesujących gier, niż poprzednie trzy miesiące.

Gracze pecetowi wreszcie mogą zagrać w najbardziej hardkorowy tytuł minionego roku, czyli Dark Souls. Urok edycji specjalnej na blaszaki polega na tym, że grę jest pięć razy trudniej uruchomić niż mod DayZ.

Z gier absolutnie nowych: Darksiders II, które jednym podoba się mniej innym bardziej. Gra w porównaniu z pierwszą częścią przeszła wyraźny lifting. Grafika jest (jeśli to możliwe) jeszcze bardziej wystylizowana, a rozgrywka uproszczona i bez backtrackingu (przynajmniej przez pierwszych kilka dundżeonów). Dodano więcej elementów erpegie i drzewko rozwoju (można zostać kosiarzem lub nekromantą). Absolutnym wyróżnikiem gry jest muzyka skomponowana przez Jespera Kyda, no i więcej dodawać nie muszę.

Drugą grą jest Sleeping Dogs, którą najprościej opisać jako GTA w Hong Kongu w reżyserii Johna Woo. Oczywiście na dłuższą metę gra okazuje się być czymś więcej niż klonem i osobiście uważam, że jest to jedna z najlepszych produkcji, które do tej pory w tym roku się ukazały. Historia tajniaka Weia Shena, który infiltruje triadę Sun Yee On, naprawdę wciąga, bo okazuje się nie być tak banalna jak stare filmy sensacyjne na VHS. Podobnie jak w przypadku Darksiders II, świetna ścieżka dźwiękowa, aż nie chce się wychodzić z samochodu i wyłączać radia.

Poza tym parę mnie ważnych tematów, gierek i dygresyjek.

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij dwieście dwudziesty drugi odcinek podcastu