Fantasmagieria - podcast o grach wideo.

Pod zdjęciem polityka cenowa Valve

Po kolejnym emocjonującym i obfitującym w wydarzenia tygodniu siadamy na wygodnych fotelach w naszym wirtualnym studiu i komentujemy te najistotniejsze.

Na początek wrażenia z wycieczki do Szkocji, refleksje nad architekturą Edynburga i ośrodków kultury miasta. Oczywiście nie zabraknie relacji z eskapady do sklepów z grami, jakże innych niż te w naszym kochanym kraju.

Jak już o Wielkiej Brytanii, to staramy się rozstrzygnąć konkurs na najbardziej intrygujący i wyzywający kapelusz przyozdabiający głowy szanownych pań, uczestniczących w królewskiej ceremonii zaślubin.

W co ostatnio graliśmy? W kilka gier, m.in. w The Beatles Rock Band, Portal 2, a także Deadly Premonition. Ta ostatnia gra wyróżnia się bardzo specyficznym klimatem i totalnie schrzanioną rozgrywką. O tym, co nas w tej grze zainteresowało, dowiecie się słuchając odcinka. Poniżej krótki fragment, który powinien dać pewne wyobrażenie z czym mamy do czynienia.

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij sto sześćdziesiąty siódmy odcinek podcastu

Dzień lania wody, ale nie na Fantasmagierii! Zebraliśmy się, aby o bladym świcie nagrać kolejny odcinek naj-podcastu.

Są święta, nie powinniśmy więc tylko siedzieć i grać, ale również spędzić czas z rodziną, lać się tanimi perfumami jak z gaśnicy, a pod koniec dnia, zrelaksować się przy eterycznych szumach naszych głosów.

Zaczniemy od skomentowania, trwającego blisko już tydzień, przestoju w działaniu PlayStation Network. Prawdopodobnie jest to największy kryzys, który dotyka nie tylko graczy, ale też użytkowników innych usług Sony korzystających z ich infrastruktury sieciowej, m. in. Qriocity.

Dalej przejdziemy do Inwazji, takiego niby konwentu dla fanów Gwiezdnych wojen, organizowanego przez Szmaragdowy garnizon (Emerald Garrison), irlandzki fandom sagi. Charytatywna impreza, gdzie spotkać można największe gwiazdy trzeciego planu, zrobić sobie zdjęcie z imperialnym szturmowcem, stanąć pod makietą Y-Winga, itd.

Odcinek pod znakiem kultury popularnej, więc musieliśmy odnotować pewne telewizyjne wydarzenie. O ekranizacji  “Gry o Tron” porozmawiamy z osobistym przyjacielem z fejsbuka mistrza George’a R.R. Matrina.

Na koniec słów kilka o Sucker Punch, filmie Zacka Snydera, reżysera, który zdaje się cenić sobie formę nad treść. Na pewno pozycja z cyklu, co by było gdyby gracze decydowali o kształcie i obsadzie srebrno-ekranowych produkcji.

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij sto sześćdziesiąty szósty odcinek podcastu

Rzadko się tak zdarza, że zamiast opowiadać o tym w co ostatnio graliśmy, niemal w całości skoncentrujemy się na tym co ostatnio widzieliśmy. Wyjątkowo w minionym tygodniu przerzucano się na masę ilością nowych filmów i galerii z rozgrywki najbardziej oczekiwanych tytułów. Prym w tym wiódł 12 minutowy film z Battlefield 3, ale również fragmenty bety Geas of War 3, czy pięciominutowa prezentacja Rage.

Co dalej? Pozwolimy sobie skomentować plotki-bzdureczki dotyczące następczyni Wii oraz jej niebotycznego kontrolera, kampanie marketingową Valve napędzającą sprzedaż gier niezależnych, perypetie serii Mortal Kombat i walorów oglądania filmów na kasetach VHS w latach 90tych, itd.

Nie ma co pisać, trzeba słuchać. Zapraszamy do wysłuchania, komentowania i polecania znajomym!

Ściągnij sto sześćdziesiąty piąty odcinek podcastu

Zaczniemy od gadżetów. Tak się złożyło, że mogliśmy się pobawić nowym iPadem. Szaleństw nie stwierdzono, a czar pryska po kilku minutach i zostaje tylko spojrzenie pragmatycznie – dobra platforma do czytania kolorowych, specjalnie przystosowanych do tabletu magazynów, przeglądania stron internetowych i puszczania bąków. Gry na iPada nie powalają, ale na szczęście ktoś postanowił wydać Ascendancy, klasyczną strategię turową o podboju kosmosu, w prawie nie zmienionej formie, dostosowując odpowiednio jedynie interfejs.

Miało być jeszcze kilka gorzkich słów pod adresem 3DS, pierwszej konsoli od czasów Mieszka z własnym ekranem, którą Nintendo szczuje rynek i  której kiepski design ma sprawić, że posiadacze będą pragnąć nowej iteracji jak kania dżdżu. Miało być, ale wypadło w montażu.

W co ostatnio graliśmy? Zaczniemy od kącika Shift 2. To już tradycja, że o grach samochodowych musimy porozwodzić się w kilku przynajmniej odcinkach. Natomiast perełką, być może na wyrost, niemniej jednak, jest Anomaly: Warzone Earth. Panowie i panie (mamy nadzieję, że studio honoruje parytety) z 11 bits studios, pokazali, że po perypetiach związanych z “hostile takeover” Metropolis Software przez CD Projekt najzdolniejsi wcale nie przeszli do CDP RED.

Główna dyskusja traktować będzie o… no właśnie o czym. Dramacie gier ambitnych? Konkurencji, a może jej braku, na rynku cyfrowej dystrybucji? Wypowiedzi możnych twórców? Kontynuacji Dreamfall? O tym i więcej usłyszycie w najnowszym odcinku naj-podcastu!

Zapraszamy do słuchania, komentowania, podrzucania ważkich tematów do rozmów i pisania listów!

Ściągnij sto sześćdziesiąty czwarty odcinek podcastu

Zaczniemy od kącika neoretro, czyli omówienia gry, która, nie tak dawno temu, przeszła bez większego echa. Typowy przykłady wyjątkowego tytułu, w którego prawie nikt nie grał.  Velvet Assassin - rozmawialiśmy o niej już kiedyś, ale zbójecko niska cena w cyfrowej dystrybucji ponownie zwróciła naszą uwagę i postanowiliśmy wziąć temat na tapetę.

Kiedy przygody agentki Violette Summer zejdą na drugi plan, zabierzemy się za coś co tygryski lubią najbardziej, czyli szybką jazdę. Shift 2: Unleashed oderwało się od marki Need for Speed, co postanowiono uczcić uszczuplając tytuł, tym samym promując produkcję stającą w szranki z Gran Turismo 5 i Forza Motorsport 3.

Na deserek kilka słów o grze Ghost Trick, dostępnej na Nintendo DS sympatycznej grze logicznej ze specyficznym humorem.

Będzie też kącik listowy, a w nim parę słów o Oozi: Ziemskiej przygodzie, czyli sympatycznej platformówce dostępnej za dolara (80 MSP) w Xbox Indie Games, oraz o Zagrajmerach, czyli graczach, co nagrywają filmy z przejścia gier z własnym komentarzem.

Na koniec dawno nie słyszany kącik kulturalny.  Książka: “Gra o Tron” George’a R.R. Martina oraz “Upadek imperium strachu” - Waltera Jona Williamsa. Film:  “Poznasz przystojnego bruneta” (2010) - reż. Woody Allen, “The Lincoln Laywer” (2011) - reż. Brad Furman oraz “Od słów do śmierci” (2003) reż. Laura Mañá.

Zapraszamy do słuchania, komentowania, podrzucania ważkich tematów do rozmów i pisania listów!

Ściągnij sto sześćdziesiąty trzeci odcinek podcastu

Końcówka marca jest wyjątkowo łaskawa dla graczy i każdy znajdzie dla siebie coś miłego. Oczywiście nie mogliśmy zagrać we wszystkie gry, ale i tak tytułów do omówienia mamy więcej niż zwykle. Dodatkowo, specjalnie dla naszych słuchaczy, wybyliśmy na miasto, aby przetestować Nintendo 3DS. Szoku nie było, a po wrażenia zapraszam do odcinka.

Tak też przyjemnie się złożyło, że dzień spóźnienia pozwolił nam zapoznać się z najnowszym dodatkiem do Mass Effect 2 - Arrival, ale nie ma co ukrywać, tematem numer jeden jest kontynuacja Crysis.

Pierwsze wrażenia nie były najlepsze, a w uszach dzwoniły komentarze malkontentów oburzonych “skonsolowieniem” pecetowej edycji gry, do czego sami nie omieszkaliśmy dorzucić swoich trzech groszy. Niemniej, Crytek doskonale wie jak robić gry FPS, w których najważniejsza jest rozgrywka. Choć w Crysis 2 zamieniono liście na beton, to nie ograniczono swobody jaką ma gracz wcielający się w super-żołnierza w super-kombinezonie. Różnice w podejściu do mechaniki pięknie widać porównując Crysis 2, choćby z omawianą w odcinku grą Homefront. Ta ostatnia stawia na wypromowany przez serię Call of Duty schemat korytarzy wypełnionych po brzegi wrogiem, przelatany tylko od czasu do czasu zabawą za sterami śmigłowca, czy strzelaniną na szynach, a to, uważamy, nie jest już wystarczające, aby grę wyciągnąć z mielizny przeciętności.

Na koniec wracamy do Dragon Age 2, aby ostatecznie rozprawić się z najnowszym tworem Bioware.

Nie ma kącika kulturalnego, gdyż zabrakło na niego czasu, za to wcisnęliśmy kącik listowy. Za wszystkie pytania i sugestie dziękujemy, i liczymy na więcej.

Zapraszam do słuchania i komentowania!

Ściągnij sto sześćdziesiąty drugi odcinek podcastu

Świat żyje obecnie dwiema sprawami i choć w Polsce na tapecie jest starcie dwóch demiurgów polskiej gospodarki, to wszędzie indziej mówi się tylko o operacji militarnej ONZ-etu - “Świt Odysei” oraz wciąż występujących wstrząsach wtórnych w Japonii i katastrofie nuklearnej elektrowni Fukushima. O ile ten ostatni wątek trudno skomentować w kontekście gier, to w przypadku interwencji wojskowej, łatwo można ją do nich odnieść, stąd zastanowimy się, kiedy to przyjdzie nam zagrać w pierwszą grę, której tłem będzie obecny konflikt północno-afrykański.

Obiecaliśmy tydzień temu dyskusję na temat Dragon Age 2. Z przyczyn zależnych od 1/3 części redakcji, nie udało nam się zebrać w pełnym składzie, więc na pewno tematu nie wyczerpujemy, niemniej coś o Dragon Age 2 będzie, więc warto wysłuchać odcinka do ostatniej minuty. Na wstępie, podkreślamy, że Fantasmagieria rekomenduje granie w Dragon Age 2 (w wersji PC) na poziomie minimum ‘Trudnym’ dla pełnej satysfakcji.

To nie wszystko, co dla was przygotowaliśmy, ale nie będziemy psuć zabawy ze słuchania, dodam tylko, że w kąciku kulturalnym  klasyk “Wszyscy ludzie prezydenta” oraz tzw. horror-flick dla dużych chłopców - “Pirania 3D”.

Zapraszamy do słuchania i komentowania!

Ściągnij sto sześćdziesiąty pierwszy odcinek podcastu

Zastanawiacie się czasem co was pociąga w grach? Na co zwracacie uwagę i co jest najważniejszym ich elementem? Można odpowiedzieć po prostu, że lubimy gry, bo nas odprężają, ale byłaby to oczywiście mocna generalizacja, bo istnieje cały segment gier wywołujący zgoła to inne odczucia. Pytanie dotyczy bardziej zwrócenia uwagi na konkretne części składowe. Na pewno spotkaliście się z twierdzeniem, że najważniejsza w grze jest fabuła, a bez niej nie warto ruszać gry. Czy jednak fabuła jest potrzebna? Już kiedyś nagraliśmy odcinek pt. “Fabuła marginalnie bardzo ważna”, poruszając tę kwestię. Czasami mam wrażenie, że zapominamy o najważniejszym elemencie samej rozgrywki czyli jej mechanice. Gra może istnieć bez fabuły, ale nie może bez mechaniki. Banał, ale jak często o tym zapominamy i jak często potrzebujemy gier niezależnych, aby nam o tym przypominały.

Inną kwestią jest eksperymentowanie, dostarczanie nowych wrażeń i odchodzenie od reguł. Temat dyskusji zainspirował pewien gracz, który postanowił wyłączyć w Fallout: New Vegas wszelkie wskaźniki na ekranie, które pozwijają rozróżnić dobrych od złych, a także trzymają gracza za rączkę przez cała przygodę. Efektem było całe spektrum nowych doznań i emocji.

W kąciku kulturalnym Tron Legacy.

Ściągnij sto sześćdziesiąty odcinek podcastu